Şimal'den
Havalimanına geldiğimiz zaman biraz stresliydim. Daha önce den hiç uçağa binmediğim için nasıl bir şey olduğunu bilmiyorum. Alphan arabadan inerek benim tarafıma geldi. Kapıyı açınca indim. İç hatlara girip ardından uçağa bindik. Emniyet kemerimi bağlayıp koltuğa sindim. İçimden bütün duaları ederken elime değen şeyle irkildim.
"Ben yanındayken hiç bir şeyden korkma"
"İlk kez biniyorum" diye itiraf ettim.
"Bunu anlıyorum" dedi. Elimi bırakmamıştı. Utanmasam kucağına çıkıp oturacaktım o derece stresliydim. Elimin üzerini nazikçe okşamaya başladı. Korkuya bir ara verip şaşkınlıkla kocama baktım. Romantik mi? Ormantik mi? Bir türlü anlamadım. Uçağın hareket ettiğini hissedince diğer elimi Alphan'ın elinin üzerine koydum. Hafif bir sallantıda ellerimi çekip koluna yapıştım. Güldü
