Nesli Bulut Kızıldeniz…
“Hastayı uyutmaya devam edin” kim bu beni uyutan. Niye uyutuyorlardı beni. “O büyük bir göreve gidecek” sesi bana bir yerden tanıdık geliyordu. “Durumu iyi değil mi?
“İyi efendim ama ailesine bitkisel hayatta dedik” ne diyordu bunlar böyle. Niye öyle demişlerdi. Zor olurdu annem için babam için abilerim, ablam ve Polatım için kendini suçlardı olmazdı kalkmam lazımdı. Niye beni uyandırmıyorlardı peki. Amaçları neydi, peki görev neydi. Ajan olmayı istemememizde haklıymış babam. Zordu ajan olmak. Bizde Zor Ajanlardık.
“Ne diyeceğiz ailesine” sanırım bu konuşan doktordu.
“Öldür diyeceksin” yapmayın benim öldüğümü duyunca hepsi yıkılırlar. Yapmayın…
“Organları için izin istedik ama babası izin vermedi” içimdeki volkan patladı. Ağlamak istiyordum. İnleyince elimden
