Aklımdan geçenler vardı benim. Polat, babam, annem, abilerim ve kardeşim. Ne koyacaklardı ki adını. Ve bitti galiba nesli bulut dedim içimden bu hayat bu kadarmış senin için.
Gözlerim kapandı, ip kesilince düştüm. Boynumda küçük eller ipi çıkardı. “Ştt” diye itiklediler beni.
“yaxşı misin” dedi bu beni ilk kapıda karşılayan adamdı.
“Ne oldu” demeye çalıştım elimle boğazımı tutup. Testere önüme geçti.
“Dostumu kurtar” dostu mu kimki bunun dostu. “ Tunahan’ı işte “dedi abimi mi?
“Abim ne oldu ona” diye ayağa kalktım. Baoğazımın acısını unutup.
“Amcam onları da yakaladı, babamı öldürdüğü gibi dostumu da öldürecek” dedi ağlamaklı sesiyle.
“Korkma Testere” dedim ona bakıp.
“Benim adım İlker” dedi sinirle.
“Neredeler şimdi” İkisiyle
