Tunahan Kızıldeniz….
Egehan’ın böğürmesiyle yumuşacık yastığımdan başımı kaldırdım. “Lan Dana” dedi Egehan. Bu çocuk benim sabrımı sınıyor. Başımı kaldırdım arkası dönüktü. Kaslarını göstererek gömleğini giyiniyordu.
“Ne o lan beni mi etkilemeye çalışıyorsun” gömleğini giyip bana doğru döndü. Bana baktı sonra gülmeye başladı. Kahkaha atıyordu bildiğin. Neye gülüyor lan bu.
“Egehan” şaşkınca ona bakarken bu daha fazla gülmeye başladı.
“Saçın” dedi en sonunda. Ne olmuş lan saçıma. Aynaya fırladım. Aynaya baktığımda alnıma yapıştı saçım. Bildiğin küçük Emrah dan halliceydim şu an. Egehan’a döndüm.
“Mal mısın lan”
Egehan gülerek dışarıya çıktı. Valla şeytan diyor ki çak ağzına bir tane de işte kardeş olunca kıyamıyorsun. Saçımı dikmeye çalıştım ama dikilmiyor. Bildiğin göçebe hayatta
