Kendime geldiğimi hissettiğimde yavaşça gözlerimi açtım fakat hiç bir şey göremiyordum... Ya ışıklar kapalıydı ya da gözlerim bağlıydı... Hiç bir şey anlamamıştım ve hareket etmeye çalıştım. Fakat hareket edemiyordum çünkü ellerim ve ayaklarım bağlıydı. Üstelik sandalyeye bağlamışlardı ve aklım yeni yeni güncelleniyordu. En son olanları hatırlamıştım ve biranda büyük bir korkuyla nefes alışlarım hızlandı. Bu sahne bana onu hatırlatıyordu... Aras'ı...
" Kim var orada! " diye bağırdım çırpınarak fakat çok sağlam bağlamışlardı ve kıpırdayamıyordum bile!
" Ses versene! Kimsin sen..! " diye bağırdım tekrar. Titriyordum ve midem bulanıyordu. Başıma durup durup giren ağrılar beni sersemletiyordu ve bu olaya bir anlam yüklemeye çalışıyordum...
" Cevap versene! " diye haykırdım tekrar... Odada
