Kapı açılır açılmaz Rüzgar'la birlikte elimizdeki paketleri yere bıraktık ve derin bir nefes aldık. Arabadan kapının önüne getirmek bile beni yormuştu. İkimizde birbirimize bakıp gülmeye başladık ve ben çok iyi hissediyordum.
" Bebek doğana kadar her gün birisini giysem yeter yani. O kadar çok kıyafet aldık ki! " dedim gözlerimi paketlere dikerek ve hizmetçileri yanına çağırıp paketleri yukarıya taşımalarını istedi. Salona doğru girdik ve koltukta öfkeyle bizi bekleyen Aslı ile karşılaştık. Ağlamış gibi görünüyordu ve büyük bir nefretle yüzümüze bakıyordu. Rüzgar onu görünce biraz sersemledi ve Aslı hemen söze girdi.
" Neredeydiniz? " dedi. Ben susmayı tercih ettim ve Rüzgar derin bir nefes alarak sorusunu yanıtladı.
" Hiç... Sadece alışverişe çıktık. Hem Ilgaz'a hamile elbiseleri hemde
