Gözlerimi açtığımda başım çatlayacak gibiydi ve büyük bir sersemlikle doğruldum. Aslı yanımda yoktu ve kendime gelmeye çalıştım. Bunun için elimi yüzümü yıkadım ve üzerimi değiştirdim. O ana kadar kafam rahattı. Ta ki güncelleme gelene dek... Biranda yüzümün şekli değişti ve ben merakla aşağı indim. Aslı bu saatte nereye gitmiş olabilir? diye düşünüyordum ki salonda ki kahvaltı masasıyla olduğum yere sabitlendim. Aslı gülerek yanıma geldi ve beni öperek sarıldı.
" Günaydın bebeğim..." diye fısıldadı. Niye böyle davrandığını anlamamıştım ve benim yüzüm biran olsun gülmedi. Oldukça ciddi bir tavır takındım.
" Ben kahvaltı yapmayacağım. Sana afiyet olsun... " dedim ve kafamı çevirdim. Aslı soğukluğumu anladı ve gelip elimi tuttu.
" Sarhoştun Rüzgar... Lütfen devam ettirme bu oyunu... Biz
