Herkesin gözü üstümdeyken yalan söylemek için hafifçe gülümsedim. Islak ellerimi siyah kadife pantolonuma silerken gözüm grubun arkasında duran sürmeli kıza takıldı. Kızla saniyelerce bakışıp nereden tanıdığımı çıkartmaya çalışıyordum ama bir türlü anımsayamıyordum. Fettan bir duruşu vardı. Dikkat çekiciydi; diğerlerinin aksine süslenmiş, takıp takıştırmıştı. Hafif ruj sürmüş, gözlerini iri göstermek için siyah sürme çekmişti. Benim turuncu kirpiklerimin aksine uzun, kıvrık ve kat kat rimel sürülmüş gözleri benimkileri oymak ister gibiydi. Ay hoşt ulan!
"Kızım?" diyen kaynanama döndüğümde şirince, "Efendim annecim?" deyince yüzü anında güldü. "Gel içeri otur. Bir kendine gel." Anında onaylayıp yürümeye başladım. Büyük salona geçince baş köşeye yerleşen kaynanamın dibine kuruldum. Sonr
