54. Bölüm “Nöbetin İlk Ateşi”
Koray
İlk günün verdiği acemilik ve heyecan, ikinci günün sabahına kadar biraz olsun diner sanmıştım. Ama yanılmışım. Görev yerinin sessizliği, içimdeki gerginliği daha da artırıyordu. Sanki rüzgâr bile tetikteydi.
Komutanımın sesi aniden yankılandı:
“Koray, nöbet yerine geç!”
Emir netti. Hemen kalkıp nöbeti devraldım. Piksi ağır silahı kullanıyordum; o yüzden nöbet yerinde en ufak bir dikkatsizlik ölümle sonuçlanabilirdi. Gözüm ufukta, parmaklarım tetiğin üzerinde tetikteydim.
Tam o anda gökyüzünü yaran bir ses duyuldu.
Komutanımdı;
“Koray! Yere yat! Havan geliyor!”
O saniyede düşünemedim bile. Sadece içgüdüyle hareket ettim. Kendimi yokuşa öyle bir fırlattım ki, ne kadar yuvarlandığımı hatırlamıyorum. Kulaklarım uğuldayarak çınlıyordu, toz boğazımı
