Sabah erkenden Zülal’in odası için alınan eşyalar getirilip kurulmuştu. Genç kız yeni odasına mutlu gözlerle bakıyordu. ‘’Güzel oldu değil mi?’’ dedi Nur Melek.
‘’Evet çok güzel.’’
Zülal’i odasında bırakıp çıktığında Han’ın yanına gitti. ‘’Baha ne zaman burada olur?’’
‘’Akşamüzerine anca gelirler.’’
‘’Zülal’in annesine haber gönderebilir misin öğlene kadar gelse bir kahve içsek?’’
‘’Gönderirim.’’ diyen Han karısının omzuna kolunu sardı. ‘’Sen nasılsın, ağrın var mı?’’
‘’Hayır iyiyim.’’
‘’Ne kadar iyisin?’’ Genç adam gülerek karısını biraz daha kendine çekti. ‘’Birden ona kadar derecelendir ona göre hareket edeceğim.’’
‘’Senin isteme için hazırlık yapman gerekmiyor mu sonuçta erkek tarafısın neden hala evde duruyorsun?’’ Nur Melek yüzünde tebessümle kocasının yanağından öptü. ‘’Ha
