İnsan sevdiğinin kılına zarar gelse hissetmez mi? Karımın vurulduğunu duyduğumda, ne kadar kulaklarım işitse de konduramadım. Hep bir yanım, kalbim doğru olamaz dedi durdu. Çevremdeki her şey, herkes dile gelip konuşsa da hayır, vurulmuş olamaz ,sabah bıraktığım gibi gül yüzlüm, güneş gibi karşımda yeniden doğacak, sadece beni bekliyor diye diye kendimi telkin edip durdum. İnsan vurulurken görmeyince en son bıraktığı gibi karşılayacak sanıyor. Sevdiğine insan kötü olayı konduramıyor. Hep bir umut ameliyathaneden o ben değildim, yanlış anlaşılma olmuş, ben sana hiç böyle bir şey yaşatırmıyım demesini bekledim. Benim güçlü durmamı, dirayetli olmamı buna borçluydum. Ta ki karımı ölüden farksız sedyede yaşam belirtisi olmayan biçimde görene kadar, o an dünyalar başıma yıkıldı, yerin üstünden a
