Feride evinden yarı çıplak ağlayarak çıktı. Nereye gideceğini bilmeden başı boş danalar gibi yola fırladı. Evin köşesini döndüğü o anda siyah bir minibüsün kapısı açılarak güçlü bir çift kol Feride'yi içine doğru çekti. Feride ilk önce korkarak baksa da teslimiyet içinde sessizliğe büründü. O adamın bir şey yapacağını bile bile sessizdi. Çünkü tüm hayatı mahfolmuştu. Sevdiği adamın gözünde kötü kadın, fahişeydi. Bu zaten ölmekten beter bir ölümdü. Diri diri ölmenin başka versiyonuydu. Artık başına ne gelirse gelsin bundan kötü olamazdı.
Sadece o da değil, oğlu Ferhat tüm bu igrençliklere şahit olmuştu. Feride ölüden beter ,ölmeyi dilediği bir yolculuk yaşıyordu. Fazladan aldığı her nefes işkenceydi, göğsüne saplanıyordu. Git git bitmeyen yolculuk, ormanlık alanda ağaçların gizlediği tenha
