" Çocuklar var diye konuşmadı. Yarın tekrardan gelecekmiş. Korkuyorum kızlar." dedim.
Songül ile Türkan'da korkuyorlardı. Sessiz kalıp düşündükleri belliydi. Korkmakta haklıydılar. Onların resmi çekilmişti.
Songül,
"Acaba ayrılmanızı mı istiyor yine? Yoksa başka bir şey mi?" düşünüyordu. Bizde düşünüyor ama bir şey yapamıyorduk. Çaresizce yarını beklemekten başka elimizden bir şey gelmiyordu.
Songül,
"Tamam hadi düşünsekte bir şey olmuyor. Çay yapmıştım, bari çay içelim. " dedi. Kalktığı kanepeden Türkan ve bana elini uzatıp tutmuştu. Çekiştirerek ayağa kaldırdı. Oflanarak ayağa kalkıyorduk. Mutfağa doğru ilerledik. Mutfaktaki masaya hazırladık. Çocuklarla beraber uğraşırken konunun dışına çıkıp kafamızı dağıtabilmiştik. Çocuklar oyun oynarken saatin ilerlediğinin farkına varamamış
