Mehmet ,
"Abi, Feride nerede?" diye sordu. Ahmet, kardeşi Mehmet'e bakıyor nasıl diyeceğini bilmiyordu. O da çevreden duyduğu kadarını biliyordu. Mehmet üzgün halde abisinden medet umarak baksada gerçek değişmiyordu. Yalvaran gözleri ağlamaya başladı. Kardeşim dediği adamın cansız bedeni gözünün önünden gitmiyordu. Bari bir umut kardeşimin yerini biliyim diye düşünen Mehmet, abisinin gömleğinin yakasından tuttu.
"Abi, söyle artık biliyorsan!" derken yakasını çekiştiriyordu. Nefesi kesik kesik çıkan Mehmet sinir boşalmasından titreyen elleriyle abisini sarsıyordu. Ahmet'te ondan farksız değildi. Ana ,baba ölümü, acısı yaşayan, gören iki kardeş böyle bir acıyla daha yüzleşmemişti. O acıya katlanmak zor derken bu yaşanan, tüm acıları bastırıyordu. Ahmet boğazındaki düğümü yutkunamadan,
"M
