HİRA
Ablamla ikramlıkları kontrol ederken
“Ayy kahvemiz yok!” dedi ablam.
“Ben gider konaktan alırım, sen hadi elbiseni giy artık. Bak geldi gelecekler.”
Ablam bana sarılıp “Saçma ama çok heyecanlıyım. Bir aksilik çıkar diye korkuyorum,” dedi.
“Abla, bu mümkün mü sence? Böyle bir günde Aslan Bey aksilik çıkmasına izin verir mi?”
“Sen var ya cansın.”
Yarın bu evden ayrılmak içimi acıtıyordu. Ama yaşadıklarımdan sonra burada kalmam mümkün görünmüyordu. Sıkıntıyla nefes alıp verirken derin bir iç çektim. ablama sanki bir daha sarılmayacakmış gibi sımsıkı sarıldım.
Her şey üstüme gelirken hayat hiç olmadığı kadar beni yoruyordu. Derin bir nefes alıp ablamın kokusunu içime çekerek gözlerimi kapattım. Ablam onun yanından ayrılmak istemiyordum. Ama gitmekten başka çarem yoktu. En az
