Hira 50
Cihangir bey ile içeri girerken utancımdan başımı kaldırıp yüzüne dahi bakamadım. Benim yüzümden kavga etmesi çok kötü hissettiriyordu.
“Ben…. Ben… çok üzgünüm, benim yüzümden yaralandınız.”
Cihangir Bey gergindi hala, sesinden anlaşılıyordu. “Senin ne suçun var? O zırtapoz haddini bilecek! Yatsın kalksın Aslan’a dua etsin! Yoksa o kemiklerini kırıp eline vermeyi bilirdim!”
“Benim için gerilmenize gerçekten gerek yok. Ben yarın ailemin yanına döneceğim.”
“O şerefsiz oraya da gelir, ne de olsa yüzsüz. Kaçmak çözüm değil, görmüyor musun?”
“Ne yapmamı öneriyorsunuz? O eski karısıyla beni aldatıp, hiçbir şey yapmamış gibi etrafımda dolanırken ben burda nasıl kalabilirim?”
Cihangir Bey anlayışlı bir adamdı. Sert bir mizacı olmasına rağmen çocuklarına karşı adeta pamuktan bir d
