Elif Yılmaz
Birden...
Dudaklarımda hissettiğim sıcaklık, bedenimin tamamına yayıldı. Gözlerim kocaman açıldı. Nefesim kesildi. Kalbim...
Allah’ım , kalbim sanki göğsümden çıkıp yere düşecekti. O kadar hızlı atıyordu ki, sanki iç organlarımın tamamı onun ritmine ayak uydurmaya çalışıyordu.
Savaş…
Savaş beni kendine çekmişti.
Ve…
Ve beni öpmüştü.
Ne yapacağımı bilemedim. O an bir saniye bile sürmemişti ama zaman durmuş gibiydi. Ayaklarım yerden kesildi, ciğerlerim oksijen almayı unuttu. Sanki etrafımızda dünya yoktu, müzik yoktu, davet yoktu… sadece biz vardık.
Şoktaydım.
Ama içimde bir başka ben vardı. O başka ben… onun öpücüğünü çoktan kabullenmişti. Onun dudakları dudaklarıma değer değmez içimde bastırdığım her şey, bir bir su yüzüne çıkmaya başladı.
Öyle bir an ki… gözlerimi k
