Arabama geçip ayrıldım hemen oradan. Ben salak gibi ona sarma götürmüştüm o benimle görüşmemek için yalanlar söyletmişti.
Artık hiçbir şeyin nedenini merak etmiyordum. Açıktı her şey. Onunda dediği gibi ben neden peşinden koşuyorum ki? Ne gerek var!
O perdenin arkasından beni izlerken, endişelendiğimi görürken hiç mi ''Lan ben napıyorum?'' demedi. Resmen eğlenmişti benimle. Peşinde koşan diye nitelendirdiği kızdım gözünde. Anlık karar verip ''akışına bırakmak hissettiğini yapmak" o kadar saçmaymış ki şimdi daha iyi anlıyordum.
Kendime öyle çok kızıyorum ki zamanı geri almak istiyorum. Ama olmazdı dimi mümkün değildi. Benim hayatımda bu kadar sıkıntı varken ben bir de onunla uğraşıyordum. Yaptığım salaklığı nasıl kapatacak nasıl unutacaktım bilmiyorum, tek bildiğim artık onun için bir şe
