Çocukluğumdan beri hayata karşı hırçınlığım kendimi koruma isteğimdendi. Eğer hayata karşı gardımı almadaydım darbeleri karşısında ayakta kalamazdım.
Şu hayatta güçlü durmazsanız eğer, sizi ezerler.
Zaten ezilmiş bir çocuktum ben. Ruhu bedeni parçalara ayrılmış çirkin bir kız çocuğuydum. Hayatta tek bir seçeneğim vardı, ya çocukluğumun altında ezilip yok olacaktım, ya da kendi kendime kalmayı öğrenip, her şeyle tek başıma mücadele ederek güçlü olacaktım. Bu benim için bir harp kadar önemliydi.
Bu harbimin galibi olmuş muydum?
İçimi kemiren bu hırçınlık bana güç katsa da şimdi birini kaybettirmişti.
Yağız...
Geceler Kadar Siyah hayatımın, en siyah adamı.
Ömrümün sonuna kadar yalnız kalacağımı düşündüğüm anlarda karşıma çıkmıştı. İlk başlarda karşılıklı olarak sikip atmıştık haya
