Yağız hastaneden çıkalı tam 12 gün olmuştu.
Beyimiz hastanede kalmayı istemediği için hemen evimize gelmiştik. Ona gözüm gibi bakıyordum, çünkü gözüm gibiydi.
''Gözüm nasılsın?'' diyerek omzuna dokundum.
''Kızım gözüm ne ya, iyice kıro oldun başıma.''
''Beğenmeyen küçük kardeşine almasın efendim.''
''İyi ki tek erkek kardeşim Gece.''
Çıplak omzuna daireler çizen elimi tuttu birden, ''Nursuz Nuran evde.''
''Hmm yani?''
''Dokunduğun yerlerde ateş başlıyor, zaten günlerdir sana hasretim daha fazla sikme kızım sabrımı.''
''Sen de nefes alsam tahrik oluyorsun ulan.''
''İçine giren nefes olmak istediğimdendir.''
''İçime giren olacaksın da, nefes değil.''
Onun içine biraz daha ateş salıp odadan çıkacakken bileğimden tutup beni üzerine almıştı. Zaten bu pozisyona dünden hevesliydim.
