Yaklaşık yarım saattir bir bankın üzerinde oturmuş küçük insanları izliyorduk. Küçük insanlar parkta oynuyorlardı ve oldukça sevimli görünüyorlardı.
Prens, konuşmadığı için ben de konuşmuyordum. Ona bağırdığım ve hatta daha fazlası olarak şiddet uyguladığım için sessizdim. Daha fazla kızdırmak istemiyordum.
"Evinin adresini biliyor mu?"
Birden bire sorduğu soru ile bakışlarımı ona çevirip kaşlarımı çattım. Kimden bahsettiğini anladığımda ise kafamı anında iki yana salladım. Bu bir yalandı ama doğruyu söyleyemezdim. "Bildiğini sanmıyorum." Biliyordu. Hatta prensin evini de biliyordu. Ve hatta daha fazlası olarak istediği zaman hepimizin evine girip çıkabilirdi. Bunu biz de yapabilirdik ama biz dünya da güçlerimizi kullanmamaya özen gösteriyorduk.
"Ağabeyi senin yanında kalırken öğren
