Nasıl?
Ben yanlış duydum, öyle değil mi? Kesin ben yanlış duydum.
Sadece benim tanıdığım bir Noyan Rejepov var. Başka yok mu sanki?
Haber devam ediyor ve ekrana Noyan ' ın resmi geliyor, dudaklarım bir birinden ayrılıyor ve yüreğime ateş düşüyor bir anda.
Bir elim göğsüme gidiyor, kalbim sıkışıyor.
Diğer elim ise karnıma, çünkü küçük bebeğimiz korkuyor.
"Hayır... Hayır!.. Hayır!!!" Sesim git gide yükseliyor ve ayağa kalkıyorum.
Koşarak evden çıkıp arabama atlıyor ve olay yerine gidiyorum. Araba havaya uçmuş zaten, geride sadece tozlar var.
Külleri göğe savrulmuş...
Yere düşen paramparça demir parçaları ve savrulan küller hariç hiç bir şey kalmamış geriye.
İleriye atılıyor, ağlıyor, onun ismini anarak bağırıyorum. Kameralar çekiyor, umrumda bile değil.
"Noyan! Hayır, hayır , ha
