"Ya bırak!" diye bağırarak göğsünden ittim. "Bırak ya! Aptal değilim ben! İlaç verdin bana, anlatacağım annemlere de! Bu yaptığının bedelini ödeyeceksin Okan! Yemin ederim ödeyeceksin!"
Korkunç bir kahkaha patlattı. Ellerini iki yanımdan duvara yaslayıp yüzüme doğru eğilince geriye sindim.
"Kim inanır sana? Ben inanmıyorum mesela. Hem kendi isteğinle benimle olduğunun kanıtı var elimde, hele bir konuş. Bak bakalım kime inanıyorlar."
İğrenç sözlerine karşılık elimi tüm gücümle yanağına savurdum. Çıkan ses evin içinde bir süre yankılandı. Gözleri kapandı. Sertçe soludu. Ela gözlerini yeniden açtığında öfkeyi kendine sahiplenmiş, tıpkı bir Şeytan gibi bakıyordu gözlerime.
Bir anda elini boynuma doladığında nefesim kesildi. Boğazımdan çekerek geriye doğru adımlamaya başladığında onu takip
