Büyük bir bağrış koptu dayım korkaklar gibi yalvarıyordu.
"Yapma kızım yapma ben senin dayınım."
Kahkaha attım.
"Sen hayatımı siken atan adamsın."
Mehmet'e döndüm.
"Ve sende."
"Beni hiç sevmedin yani öyle mi?"
"Seni neden seveceğim adi pislik. Sen annemin katilisin. Biran olsun vicdan azabı çektin mi? Kafanı o yastığa koyduğunda içinde gram vicdan acısı oldu mu? Sen karının neden öldüğünü bildiğin halde aciz dedin ona."
"Acizdi çünkü Yıldız güçsüz ve acizdi."
Gülümsedim.
"Şu hayatta tek bir adamı sevdim. Oğlun. Sen ya da başkası olmadı olmayacak."
"Yaşadıklarımız benimle birlikte oldun defalarca."
"Sen öyle olmasını istedim. İlaçlar sana neyi inandırmak istiyorsam ona inanmana fayda sağlıyordu. Ben artık bu yalanlarla yaşayamayacağım. Dayımın planında seni delirtene kadar devam
