Bedenim çok ağırdı. Gözlerimi açmakta zorlanıyordum. Bir süre zihnim bulanık kaldı sonra yavaşça olanları hatırladım. Hayal iyi miydi? Hissettiğim korkuyla zorda olsa gözlerimi açtığımda parıldayan yeşil gözlerini gördüm.
"Merhaba," sesi yumuşaktı. Parmakları elimi kavramıştı. Zayıf bir gülümseme verdim. "Ben doktora uyandığını haber vereyim."
Yanımdan ayrıldıktan bir süre sonra doktorla birlikte Deniz, Kemal baba ve Hayriye anne de içeri girdi. Muayeneyi yaptığında çok ciddi bir durum olmadığını, karnımdaki kurşunun herhangi bir organa zarar vermediğini, omzumdakinin de kalıcı bir hasar bırakmadığını söyledi.
Şuan için her şey yolundaydı ama bir iki gün daha hastanede kalmam gerekiyordu. Endişeli bakışlara gülümsedim. "İyiyim ben, bakmayın öyle üzgün üzgün."
Kemal baba küçük bir s
