#Şilan
Haluk bana doğru gelirken zorluklarla yutkundum. Omzumun üstünde dönüp arkama baktığımda Mustafa’dan uzaklaşmış olsam da görülürdeydi! Yerdeki sofrada çabasıydı!
“Şilan!”
Kafamı çevirip Haluk’a baktığımda yeşil gözlerinde gördüğüm sinirle “Haluk ağabey!” dedim.
“Şilan!”
Kızmasıyla derin bir nefes aldım. Aramızda bir yaş olduğundan ona ağabey dememi istemiyordu amma ağabey demesem o vakit işler başka olurdu!
“Buyur.”
Arkama baktığını fark edince “O Mustafa iti mi!?” diye bağırdı.
“E- Ev-”
Beni geçip yürümeye başlayınca arkasından yürüyüp elini tuttum. Durup bana baktığında elimi elinden çektim.
“Konuşuyorduk.”
“Bir başına mı!?”
Bağırmasıyla derin bir nefes aldım.
“Haluk ağabey sade konuşuyorduk! Hem sana ne oluyor!?”
Bana tamamıyla döndüğünde “Ne demek bana
