Dün öğlen vakti...
#Şilan
Neçirvan’ın belimdeki ellerini tutup “Çek!” dediğimde cevap vermeden yüzüme baktı.
“Elini çek!”
Ellerini belimden ittirmeye çalışırken birden beni bırakınca yere düştüm. Öfkeyle yerimden kalkıp “Yerini bil!” diye bağırdım.
Kimsenin gelip gelmediğini anlamak için gözünü etrafta çevirince önünden geçecekken kolumu kavradı.
“Bana bak buraya ne için geldiğimizi bilir misin!?”
Alttan alta verdiği göz dağıyla başımı salladım.
“Bilirim amma boş gelmişsiniz!”
Kolumu sıkınca elimi kaldırdığım gibi kolumu tuttu. Yüzündeki öfke büyürken “Beni delirtme lan!” diye dişlerinin arasında kızdı.
“Kolundan tutup çekeceğin biri değilim! Haddini bil ve elini çek!”
İki kolumu birden sıkınca hissettiğim acıyla gözlerim doldu.
“Ana!!!!”
Bağırmamla kolumu biraz dah
