Gözlerini açan genç kadın çalan telefon sesiyle irkildi. Volkan'ın kolları arasında uyanmıştı. Yatağın diğer tarafına, komodinin üzerinde titreşen telefonuna doğru uzanmak istedi fakat uzanamadı. Volkan, fark ederek hızla telefonunu aldı ve Duru'ya verdi. Duru'nun gözleri, ekranda parlayan babasının ismini gördüğünde hafifçe kısıldı. Sabah henüz çok erkendi; babasının bu saatte araması alışılmadık bir durumu işaret ediyordu.
Gece belli ki Volkan üzerini soymuştu. Çıplaktı! Yavaşça yorganını göğsüne kadar çekti. Derin bir nefes alarak, “Efendim baba,” dedi.
“Duru, İstanbul’a gelmen gerekiyor kızım.”
“Neden?” dedi sorgulayan sesiyle.
“Annen kalp spazmı geçirdi. Seni yanında istiyor.” Yüzü solarken, gözleri korkuyla büyüdü. "Durumu nasıl şu an?" diye sordu.
Babası derin bir nefes verdi.
