Defne' den...
Aybars’ı evden kovduktan sonra odama geçtim.
Üzerimi giyindim.
Normalde rimel dışında makyaj yapmazdım…
Ama bugün içimden kırmızı ruj sürmek geldi.
Saçlarımı topladım.
Hazırdım.
Mutfağa geçip Melis’e,
“Elindeki bütün işi bırak. Bugün hiçbir şey yapmıyoruz,” dedim.
“İkimiz de gece nöbetçiydik zaten. Hadi git hazırlan gel.”
Melis ağzı açık bana baktı.
Sonra kendini toparlayıp uzata uzata konuştu:
“Defneeeem… guzuuum… yavruuum… Bak böyle ani değişikliklerle gelme bana, korkuyorum.” dedi
“Korkma bebeğim,”
“Bugünü kendimize ayıracağız. Ne var bunda?”
Bir adım yaklaştım.
“Hem sana gelinlik bakarız, biraz fikir ediniriz… Kahvaltıyı da dışarıda yaparız, olmaz mı? Alışveriş moduna da gireriz,” dedim çocuk gibi dudaklarımı uzatarak.
Melis önce beni süzdü.
Sonra pes
