Aybars'tan...
Sabah yediğim tokadın sarhoşluğu hâlâ üstümdeydi.Suratımda aptal bı gülümseme.
Bir de Ozan itiyle uğraştım.
Durup durup güldü herif.
“Abi nasıl vurdu? Kafan yana düştü mü? Eli ağır mıydı?” diye didikleyip durdu.
En sonunda,
“Siktir git yanımdan.” dedim.
Ama o gülmeye devam etti
Sonra Melis’i arayıp durumu anlattım.
Hiç düşünmeden,
“Abi sen yanmışsın.” dedi.
“Yapma ya… durum o kadar ciddi mi?” dedim.
"Tahmin edemezsin" dedi .
Garip bir şekilde hoşuma gitmişti. İçten içe memnundum.
Çünkü ilk defa biri bana ben olduğum için sahip çıktı.
İlk defa biri beni kaybetmekten korktuğunu bu kadar açık gösterdi.
“Melis… ne yaparsam beni affeder?” dedim.
Hiç düşünmedi bile.
“Net konuşman lazım abi. Artık bir şeyleri dolandırma ağzında.” dedi.
“Sen ima ediyorsun, o anlı
