Φ Utanırım sana gel demeye. Ben çağırmasam ama sen yine de gelsen. Φ
Büyük bir sahra çölünde kaybolan bir kum tanesi gibiydim şu hayatta. Ulaşmak istediği mutluluk yıldızlardayken imkansıza vurulmuştu serap etkisi. Savrulup giderdi kuraklıktan yok olacağı günü beklerken. Bir gün gelirdi de eğer ölseydi yıldızlara ulaşacak oradan bakıp ailesinden olan kumlara el sallayacaktı mutluluğunun kanıtı olarak.
Ama ne kum tanesi mutlu oldu ne de benim hayallerim. İnsanların istediği hiçbir şeye ulaşamaması büyük hayal kırıklığına ve depresyona iter. Bu güçsüzlük değil aksine ben yeterince dayandım ama sanırım psikoloji daha fazlasını kaldıramadı demektir.
Evde istirahat yazması gerektiğini söylediğinde bir sürü yalan uydurmuştum doktora. Evde yalnız yaşıyorum, tek kaldığım için korktum böyle bi
