"Canlarım ailem hazır herkes burdayken ben bişey demek istiyorum Nigarim da gitmeden bu güzel haberi sizlerle paylaşmak istiyorum" diye şımarık şımarık bakan yengem.
Beni çekip kolları altına alıp sarıldı. Bir kaç gündür soylemiyordu. Çünkü benim canımın yanmasından korkuyordu. Yeni bebeğini kaybetmiş birine Böyle haber vermek doğru mu olur yanlış mi olur kendince düşünmüş ve susmuş tu. Ama bu anıyı beraber paylaşmaya o hastanede benimle helak olan abimi ise bunu duymaya ihtiyacı vardı. Bizim ihtiyacımız var di. Mutluluğu hissetmeye sevinci paylaşmaya ihtiyacımız vardı. Merakla bakan gözlere bakarak konuştu
"Şey yaaa ben hamişim bida babaanne dede olmaya hazır mısınız" dedi şımarık prenses.
Abimin gözleri ışıldadı. "H-Hilal??? vallaha mi?" dedi gözleri dolu dolu karısının bir elini tu
