Menekşe'nin Anlatımından Devam ;
“gereği var, geleceğin için” demişti. Sözleri kulağımda çınlarken kalbim sıkışıyordu. Ne kadar soğuk görünse de, bazen bana benden daha çok düşündüğünü hissediyordum. Bu his, beni korkutuyordu.
Eve vardığımızda babam kapıda bekliyordu. Yüzündeki sert ifadeyi görünce kalbim küt küt atmaya başladı. Daha ilk günden gözlerindeki o sorgulayan bakışlarla boğuluyordum.
Babamın sesi duvar gibi çarptı bize:
— Hayırdır, daha ilk günden?
Nefesim kesildi. Kalbim boğazıma düğümlendi, elimdeki çantayı daha sıkı tuttum. Söyleyecek bir şey bulamıyordum. Biliyordum bunun sonu kötü bitecekti.
Ama Yaman, hiç beklemediğim bir sakinlikle öne çıktı. Yüzünde belli belirsiz bir gülümseme vardı ama sesindeki ton ciddiydi:
— Siz kızınızı bana, bizâtihi Demirtaş ailesine eman
