Menekşe'nin Anlatımından Devam ;
Tuvaletten çıktığımda Yaman karşımda bekliyordu. Sanki hiçbir şey olmamış gibi, sanki ben az önce orada hıçkıra hıçkıra ağlamamışım gibi, gözlerinde sakince bana bakıyordu.
“Gidelim.” dedi kısaca.
Başımı sadece sallayabildim. Sesim çıkmadı, ama gözlerimle ona "tamam" dedim. Bahçeye doğru yürüdük, kalabalığın arasına karıştık.
Annem hemen yanıma geldi, yüzünde endişeyle. “Kızım neredeydiniz, merak ettim.” dedi.
Ona gülümsemeye çalıştım. “Anne, lavaboya gitmiştim. Yaman da benimle geldi."
“Tamam kızım.” dedi, ama sesindeki şefkat bana yine ağır geldi.
Okulun müdürü son bir konuşma yaptı. Töreni kapatırken gözlerim bir kez daha kalabalığı taradı, babamı göremedim. İçimde bir boşluk, elimdeyse kep ve diploma vardı.
Sonra Yaman bana doğru eğildi. “Yemek
