Gökhan o akşam konağın kapısını adeta yerinden sökercesine açtığında dışarıdaki fırtınadan daha büyük bir kasırgayı içeriye taşıyordu. Adamlarının çarşıdan getirdiği haberler beyninin içinde zonkluyordu. Kahvehanelerde Gökhan Ağa’nın Zülal’i sadece zorla yanında tuttuğu Zülal’in kalbinin hala o yoksul Yusuf için çarptığı fısıltıları Mardin’in dar sokaklarında bir yangın gibi yayılmıştı. Gökhan için bu sadece bir dedikodu değil otoritesine vurulmuş en ağır darbeydi. Merdivenleri birer birer değil hırsla ikişer üçer atlayarak Zülal’in odasına ulaştı. Kapıyı tekmeleyerek açtığında Zülal pencerenin önünde hareketsizce dışarıyı izliyordu. Gökhan’ın öfkesi Zülal’in o sakin ve mağrur duruşunu gördüğünde daha da katlandı.
Üstündeki ceketi hınçla yere fırlattı ve Zülal’in üzerine bir gölge gibi çö
