Yoon, çocukları alıp gittikten sonra bizde eve gelmiştik. Konuyla alakalı herhangi bir açıklama alamamıştım ve soramıyordum.
"Karnım acıktı." Büyük salonda ki sessizliği bozan Theon olmuştu. Bakışlarını beni bulduğunda anlamaz bir ifadeyle ona baktım. Bir şey söylemeyince sormak zorunda kaldım. "Neden öyle bakıyorsun?"
Kare şeklinde gülümseyerek gözlerini kısıp kendine sevimli bir hava vermeye çalıştı, ki bence gayet başarılı olmuştu.
"Ramen mi yesek?" Sorduğu soruya omuz silkerek kafamı Jack'in omuzuna yasladım, anında kafasını kafamın üzerine eğmişti. "Mutfak orada. Ne istiyorsan ye. Bana ne?"
Bıkkın bir nefes verip oturduğu yerden kalkınca gülümsedim. Bir ramen bile yapamayacaksa yaşamasına gerek yoktu. Onu da bana kilitlemeye çalışıyordu, iyice ayakçıları ilan edilmiştim
