"Jimin, aç değilim diyorum. Aç olsam yerim değil mi?"
Bana uzattığı kaşığı belki de ellinci kez elimle ittim. Karnım aç değildi ve o bana iğrenç bir çorba içirmeye çalışıyordu. Aç olsam belki gideri olabilirdi ama tok iken ağzıma sürmeye değmezdi.
"Ne kadar inatçısın sen." Sonunda pes ederek tepsiyi komidine bırakınca rahat bir nefes aldım.
"Jungkook nerede?"
Omuz silkerek yanımda ki boşluğa uzandı. Eve geleli iki saat olmuştu. Beni eve bıraktıktan sonra hemen geleceğim diyerek gitmişti ama hala ortalarda yoktu.
"Niye sordun?" Jimin, yan yatmış bir şekilde beni izlerken dudaklarımı büzdüm. "Merak ettim sadece."
"Gençler, kolay gelsin bölüyorum ama?"
Jin'in sesini duyduğumuzda ikimizin de bakışları kapıya döndü. Gülümseyerek bize bakıyordu.
Jimin, yatakta hafifçe doğrulurken, Jin bi
