Kahvaltıdan sonra fazla geçmeden kapı çalmıştı. Kapıya yöneldiğimde, Alaz heyecanla benden önce davranıp minik parmakları, ile sabırsızlıkla kapının koluna uzandığında gülümseyerek ona yaklaştım. Oğlum, enerjisiyle her zamanki gibi ortalığı kasıp kavuruyordu. Küçük bedeni kapıyı açar açmaz heyecanla geri çekildi. Karşısındaki yabancı kadını önce baştan aşağı süzdü, sonra yanında tanıdık bir yüzü görünce sevinçle yüzü parladı.
Veyran’ı görmek içime su serpmişti. Ama yanındaki kadın... Onu daha önce hiç görmemiştim. Omuzlarına dökülen kızıl saçları, ela gözlerindeki keskin bakışlar ve uzun boyuyla dikkat çekici biriydi. Duruşu, bedene alışık olmadığını belli etmiyordu, oldukça rahattı. Bu, onun da bu dünyaya uyum sağlamakta zorlanmadığını gösteriyordu.
__ Hoş geldiniz, dedim kapıyı açarak.
