Elara’nın yüzüne hafif bir tebessüm yerleşti. Parmakları, Mihrap’ın omzuna nazikçe dokunurken sesi, yüreğindeki huzuru yansıtıyordu.
“Süt oğlum, ailesine kavuştu sonunda…
Gözleri bana döndüğünde içimde garip bir sıcaklık hissettim. Onun bu dünyadaki yerinin hep farklı olduğunu biliyordum, ama şimdi ayrılık vaktiydi.
Arat’ın gözleri, şaşkınlıkla benimle Elara arasında gidip gelirken, içimde bir şeylerin açıklığa kavuşması gerektiğini hissettim. Onun, bilmediği bir hikayenin içinde kaybolmasını istemezdim.
“Tina’nın bedeninde hapsolduğumda bebeğimi emziremedim.” Sesim, hatıraların yüküyle hafifçe titredi.”
Ona Elara süt annelik yaptı, yoksa açlıktan ölecekti dedim.
Cümlelerim, Arat’ın bakışlarını derin bir minnete dönüştürürken. Gözleri, Elara’yı bulduğunda içindeki duygular kelimele
