Hastaneden taburcu olan Didem, ailesinin ve Cevat'ın ailesinin tüm ısrarlarına rağmen kendi evine gitmek konusunda direnmişti. Cevat'le ikisinin evi… Şimdi kocasıyla evlerine girerlerken, yepyeni bir başlangıca da merhaba diyorlardı.
Didem yatağına yattığında, iç eriyen bir bakışla kendisine bakan buz mavilerine daldı. Kocasını yanında istiyordu, tek bir dakika bile artık ayrı kalmayacaklardı.
"Yanıma yatsan da kokuna hapsolsam olmaz mı canım."
Cevat, memnun bir ifadeyle karısının yanına uzandı. Bedeninde uzun yollar alan dikiş izlerini düşündü Cevat. Ellerini yumuşak bir dokunuşla karısının üstüne koydu. Yanaşıp, kokusunu solumak isteyince, karısı rahatsızca kıpırdanarak, " Çok da yaklaşma bana. Kaç zamandır banyo yapmadım. Ben bile kendimden bu denli rahatsızken…" dedi.
Daha lafın
