Günler sonra Didem, hiç görümcesiyle görüşmemişti. Sanki Yağmur özellikle görüşmemek için bahaneler buluyordu. Ama bugün dananın kuyruğunun kesileceği gündü. İstese de istemese de yengesiyle yüz yüze gelecekti. Bayram sabahı Cevat namazdan dönerken, direkt babasının evine gitti. Çünkü, karısı onu orada bekliyordu.
Eve geldiğinde bayramlaşma faslı başlayıp, etli yemeklerden oluşan kahvaltı yapıldı. Didem ise, kayınpederinin evine geldiğinde herkesin bayramını kutlamış, en son da sevgili görümcesinin odasına çıkmıştı. Onu gördüğünde neden kendisiyle görüşmediğini de anlamış oldu. Çünkü, görümcesi darmadağınıktı. Hem görünüş hem de suratına bakılırsa ruhsal bir çöküntü yaşıyordu.
"Ne oldu sana böyle Yağmur?"
Kaşları çatılan görümcesi, "Hiçbir şey, sorun şu ki hiçbir şey olmadı, olmayaca
