Eve gelen Cevat kapıyı çalınca annesi açtı. Kadriye hanım,oğlunun düğünden beri ilk defa erken geldiğini görünce sevindi. Sonra, yüzündeki tebessüm sararıp aniden soldu. Oğlu, bu akşam gidiyordu!
"Keremke Cevat." dediğinde bile ses tonuna sitemi yazmış gibiydi.
Cevat buz gibi sesin kulaklarından kalbine doğru yol aldığını hissetti. Bu aralar kalbi ne çok sızlıyordu böyle. Sevgi dolu gözlerle annesine baktı. Önce eğilip, elini öpüp alnına koydu. Sonra da" Ben bu eve hep hoş geldim Daye. Sen, babam, kardeşlerim bu evde hep bana huzuru hissettirdiniz. " dedi.
Daye Kadriye, gözlerinde biriken hüznü taşırmadan içinden geçeni diline vurdu.
" O halde neden gidiyorsun ki evinden? Neden karını da alıp çekip gidiyorsun ki? Bak sen böyle yapınca benim tek kızdığım, suçladığım kişi karın olu
