-Umay-
Kucağımdaki bebeği öpmek için havalandırırken gülmesiyle yüzümde minik bir gülümseme oldu.
"Seni yiyebilir miyim acaba? Azıcık yesem ya seni." Burnumu karnına koyup gülmesini sağlarken garip garip sesler çıkarıyorduk.
Cidden bu kadar tatlı olmak zorunda mıydı?
"Umay yârim?" Kapıdan gelen sesle yattığım koltuktan doğrulurken kucağımdaki Doruk'a sıkıca sardım.
"Salondayım." O elinde ufak bir kutuyla geldiğinde kucağımdaki çocuğu beklemiyordu.
"Oha ne zaman çocuk yaptık biz? Daha dün yoktu bu."
Şaşkın haline gülüp yanağını öptüm. Kucağımdaki Doruk ona kollarını uzattığında "Alsana." Dedim.
"Doğru söyle Umay, içki de içmiyorum ki ilaç katıp beni kötü yollara düşürmüş ol." Kıkırdayıp "Umut saçmalama, yeğenim Doruk bu. Bugün ona biz bakacağız çünkü ablamla annem alışverişe gittile
