Şaşkınlıkla bana bakan damadım Cihan’a göz kırpıp davet etmeden içeri girdim. Ne de olsa en yakın arkadaşımın ve kızımın eviydi burası. Avluya adım attığım sırada gözlerim Azra’mı arasada görmeyince fazlaca üstünde durmamıştım. Nasıl olsa bir yerlerden melek gibi süzülüp gelir, boynuma atlardı az sonra..
“Ho-hoş geldin baba” diyen Cihan’a kısa bir baş selamı verip Şehmuzla tokalaşmış ve hemen bir sandalye çekip oturmuştum.
“Eeeee, nasılsınız Ağalar?” dedim gülerek ama sorumun karşılığını alamamıştım. Aldırmayarak Cihan’a döndüm ve konuşmaya başladım.
“Azram nerede Cihan?” dediğimde acı çeker gibi bir hali vardı ve bu dikkatimden kaçmamıştı. “Sana bir soru sordum Cihan, kızım nerede?” diye tekrar ettiğimde gözlerini kaçırmasından ve adem elmasının oynamasından kötü bir şeyler olduğunu a
