Yıllardır yalnız kaldığım odada dolanıp duruyor merakla devranın gelmesini bekliyordum.Tahmin ettiğimin aksine üçsaat geçmesine rağmen hala ortalar yoktu.Buna daha fazla dayanamayarakn cam kenarındaki koltuğuma geçtim.Yıllar önce bu koltukta sevdiğimle koklaşırken yıllar sonra onsuz olmak hala içimi yakıyordu.Neredeydi kim bilir?..Evlenmişmiydi?Hayal ettiğimiz gibi bir kızı bir oğlumu olmuştu?''seni çok seviyorum devran öyle çok seviyorum ki korkuyorum''diyen kadın şimdi kimbilir kimlere yar olmuştu.O çok güzel bir kadındı..benim kadınım.
Kimler koynuna alıp o gül kokusunu kokluyordu acaba?.Pişmanlıkne acı bir şeydiki yıllar geçsede gitmiyordu bedenden.
Tıklanan kapı ile kendime gelip ayağa kalktım.''Gel''deyip masama yöneldim.Sonunda gelmişti devran.Daha fazla uzatmayıp hemen konuya gir
