KARAHAN ÇİTRA
Onu öptüğümden beri Duru çok gergindi. Onu bu hale getirdiğim için kendimden nefret ediyorum. Nasıl kendimi tutamadım? Güya sabırla bekleyeceğime dair ona söz vermiştim. Ne zamandan beri bu kadar zayıfım? Yemek çok sessizdi. Hepsi benim yüzümden! En azından başka bir şeyler düşünelim diye konuşmaya başladım.
"Duru, Sultan Hanım'la ev meselesini konuştun mu?"
"Ne evi Duru'm?" dedi Sultan Hanım.
"Şey, henüz fırsat olmadı. Sultan'ım; biz, senin de bizimle beraber yaşamanı istiyoruz."
"Aah! Bundan çok memnun olurum. Teşekkür ederim Çitra Bey."
"Lütfen, sadece Çitra! Ayrıca da biz teşekkür ederiz, teklifimizi kabul ettiğiniz için. Sizin yanında olmanız Duru için çok önemli."
"Benim içinde öyle."
Duru ellerini çırparak "Yaşasın, yaşasın!" diyordu.
