2 YIL ÖNCE-
Elimde ki sigaradan bir kez daha içemeden oda yanıp tükenmişti. Karşımda duran adam alaycı mavi gözlerini bana dikmiş sanki normal bir hobisinden bahsedercesine geçmişimi anlatıyordu. Ömrüm boyunca verdiğim en büyük sınavlardan biriydi o adamın yaşıyor olması.
'Gülşah...' ağzın da şarap gibi yudumlayıp bekletiyordu kelimeleri. Bu Aletta'yı daha da çileden çıkarıyordu.
'Evet annem ne olmuş ona?'
'Bildiğiniz gibi Gülşah Türkiye'nin sayılı zenginlerinden birinin kızıydı.' Duraksayıp çiğ mavi gözleriyle tekrar süzdü beni. Peyniri arayan bir fare her yeri nasıl koklarsa şuan her bana bakışında onu hissi yaşıyordum. Bende bir şey arıyordu. Peyniri kadar değerli bir şey. Daha sonra apaçık ortada duran ayrıntı göze çarptı.
Gülşah mı? Hanım nereye kaybolmuştu? Sanki bir ahbabında
