Selamun aleyküm 🍂🍂
Keyifli okumalar...🍭🍭
Üstümden kalkıp kenara oturmasıyla yüzüne baktım. Gözünden gelen yaşı çaktırmamaya çalışıp silmişti.
Kızının gerçekten öldüğünü sanıyordu.
Konuşmaya başlamasıyla kenara koyduğu su şişesini açıp boynumdaki kolyeyi içine atmıştım. Madem bizimkiler şeften şüpheleniyorlardı bu konuşmayı şefin duymaması gerekiyordu. Şef konuşmayı sorarsa da mantıklı bir yalan uydururdum.
-Asla! Asla kızımı bu eve sokmazdım. Ayça' ya söz vermiştim. Ne olursa olsun bu eve , bu karanlık dünyaya bulaştırmayacaktım. Ama olmadı. O adamın düşmanları yüzünden kızımı kaybettim. Dahası kızıma son görevimi yerine getiremedim. Soğuk toprağa ellerimle koyamadım. Hepsi annemin bize baba olarak seçtiği şerefsiz yüzünden oldu.
-Ben... Üzgünüm.
-Niye üzgünsün? Aile bağlarım iç
