Melina
Banyodan çıkarken kendimi biraz daha rahatlamış hissediyordum. Bebeğimi kaybetmekten çok korkmuştum. Biraz olsun Ateş’i unutmuştum. Yine aklıma gelmişti. Aslında hiç aklımdan çıkmıyordu ki… İç çektim. Bornozuma sarılıp odaya geçtim. Dolaptan kıyafetlerimi alırken “Sonunda seni buldum karıcığım.” sesiyle donup kaldım.
Ateş buradaydı. Onun burada ne işi vardı? Beni nasıl bulmuştu? Bütün tenim ürperirken elimdeki kıyafetler yere düştü. Kesin Akın’ın işiydi. Arkamı dönecek cesaretim yoktu. Ateş ayaklandı. Nereden mi anladım?
Ayak seslerini duymuştum. Tam arkamdaydı. Nefesini, ensemde hissederken sesimi çıkartamıyordum. Neden gelmişti ki? Kalbimi yeterince kırmıştı. Şimdi ne yüzle gelmişti buraya? Hala öylece kalmışken onun elleri, saçımdaki havluya gitti. Havluyu çekip çıkarttı.
