Ateş
Pars’la evden çıktıktan sonra onun bulduğu konuma giderken içimde büyük bir sinir vardı. Arabayı ben kullanıyordum ama sanki etrafta kimse yok gibi hissediyordum. Öyle hızlı sürüyordum ki her yer tek çizgi halindeydi.
Hayatımı mahveden o kadın yine yapmıştı, yapacağını. Geçmişime bakıyordum da ne kadar da salakmışım. Bu yüzden defalarca kendimle hesaplaşmaya girmiştim. Ne kadar da gözüm körmüş. Kendime yaptığım hakaretler bini aşarken Melina olmasaydı belki de o kadın hayatıma geri girip beni kandırmaya devam edecekti.
Biz erkekler düz kontak ilerlerdik. Sanki at gözlüğünü takıp etrafa bakmazdık. O gözlükten görebildiğimiz kadardık işte. O gözlük de sadece Emira’nın iyiliklerini görmüştü. Arka planda olanları görememiştim. Arka planda büyük kötülükler vardı. Benim görmediğim ya d
